كارن آرمسترانگ ( مترجم : كيانوش حشمتى )

358

زندگينامه محمد ( ص ) ( فارسي )

اوست . درست است كه محمد ( ص ) نيز بشرى مانند آنها بوده ، اما طى قرن‌ها به ارزش‌هاى او افزوده شده است كه در حال حاضر اين شعار به اين صورت تغيير يافته است : بله ، محمد ( ص ) نيز بشرى مانند ما بوده ، اما مانند درّى گرانبها در ميان سنگ‌هاى ديگر است . 16 سنگ كدر و سنگين است ، در حالىكه درّ درخشنده و تابناك است ، و تابناكى آن ميسر نمىگردد مگر آنكه آنقدر از درون پاك و خالص باشد كه هر نورى را منعكس نمايد . زندگانى محمد ( ص ) نيز براى مسلمانان الگوئى است مانند تمام نشان‌هاى طبيعى كه خداوند در قرآن به مسلمانان سفارش مىنمايد تا از آن نشان‌ها درس بياموزند . مأموريت پيامبرى او نمادى از يك حركت روحانى بود ، كه نه تنها از حاكميت خداوند بر جهان خبر مىداد ، بلكه نمايشى از تسليم بلاشرط انسان در مقابل پروردگار بود . تقديس او نزد مسلمانان نيز تصويرى از نفوذ زندگانى شخصى او در زندگى روزمره آنان است ، همان‌گونه كه عيسى نيز براى مسيحيان تصويرى از طرح خداوند براى خلقت است . بر خلاف سرسپردگى مسيحيان به عيسى ، سرسپردگى مسلمانان به محمد ( ص ) مسأله تعهد به يك شخص يا يك چهره تاريخى نبود ، بلكه تعهد به يك نشان مقدس الهى است كه ، مانند يك اثر هنرى بىنظير ، زندگى انسان را نورانى كرده و به وسيله آن و با هدايت به ماوراى حقيقت وجود معناى جديدى از زندگانى تصوير مىشود . بنابراين ، محمد ( ص ) نمايشى از يك انسان كامل است ، الگوئى اصلى براى رسيدن به خداوند . بىسوادى محمد ( ص ) خود نشان ديگرى از باز بودن ارتباط روحانى و ماورائى او با خداوند است ، مانند سير معراج ، كه آن نيز نوعى فنا شدن در ذات الهى قلمداد مىگردد ، همان‌گونه كه صوفيان از آن سخن مىگويند . درست مانند مسيحيان كه سعى در تقليد مسيح دارند ، مسلمانان نيز سعى دارند با تقليد از محمد ( ص ) ، در اعمال روزانه خود ، تكامل خود را براى رسيدن به خداوند به تكامل پيامبر نزديك سازند . با كمى دقت مىتوان دريافت كه اين تقليد به مرابت محكم‌تر و عملىتر از تقليد از مسيح است . در قرون هشتم و نهم ميلادى ، محققان اسلامى شروع به تحقيق و بررسى مجموعه سخنان محمد ( ص ) با عنوان « احاديث » ، و سيره و عادات روزانه پيامبر با عنوان « سنت » نمودند . آنها با مسافرت به سراسر امپراطورى اسلامى در هر كجا كه حديث يا خاطره‌اى از پيامبر بود گردآورى نموده و سپس با بررسى و تطبيق اين احاديث و سيره‌ها شريعت يا « قانون مقدس » را پايه‌ريزى كردند .